Perukowiec podolski

włosy Zrzucający liście na zimę, rozłożysty krzew 2-3 -5) m wysokości. Gałęzie łukowato rozpostarte, nagie, z brunatnoczerwoną korą, pokryte licznymi nerkowatymi bliznami po liściach. Liście pojedyncze, skrętoległe, na długich ogonkach, 3-8 cm długości i 2-5,5 cm szerokości, eliptyczne do szerokojajowatych, na wierzchołku tępe do zaokrąglonych, nagie, z wierzchu jasnozielone, pod spodem niebieskozielone, pierzasto unerwione, całobrzegie, na skraju bardzo wąsko błoniaste. Kwiaty bardzo małe, w znacznej części płonne, żółtawobiałe, około 3 mm średnicy, 5-krotne, na długich szypułkach, stojące pojedynczo w pachwinach małych, lancetowatych przysadek, zebrane w szczytowe wiechowate kwiatostany 15-20 cm długości; szypułki płonnych kwiatów są jesienią purpurowoczerwono, pierzasto długo owłosione i nadają owocostanowi perukowaty wygląd. Działki kielicha 1,5-2 mm długości, jajowate do lancetowatych, na wierzchołku tępe, zielonawe, u nasady ze sobą zrośnięte. Płatki korony 1,5-2 mm długości i 0,4-0,8 mm szerokości, jajowate, na szczycie okrąglawe, nagie. Owocem jest skośnie gruszkowaty, lekko spłaszczony pestkowiec 4-5 mm długości. Siedlisko: Na skalistych zboczach i w świetlistych lasach. Lubi suche wapienne gleby w słonecznych położeniach. Występuje od niżu do piętra pagórkowato-wyżynnego. Rozmieszczenie: Południowa Europa do środkowych Chin. W Polsce hodowany w parkach. Okres kwitnienia: Od maja do lipca. Kredyty konsolidacyjne