Krzew garbarski

OFE Zrzucający liście na zimę, rozłożysty i prosto wzniesiony krzew wysokości 1-3 m z nagimi, rózgowatymi, 3-, a przeważnie 4-kanciastymi gałązkami. Liście naprzeciwległe, podługowato-jajowate do szerokolancetowatych, 2,5-6 cm długości i do 3 cm szerokości, sztywne, spiczaste, całobrzegie, na górnej stronie jasnozielone, pod spodem szarozielone, z trzema dość silnie zaznaczonymi nerwami. Kwiaty małe, obupłciowe, zielonkawe, niepozorne, zwykle zebrane w grona stojące szczytowo albo w pachwinach liści. Zawsze 5 działek kielicha. Tyle samo płatków korony; są one zwykle łuskowate, mięsiste i utrzymują się długo. Owocolistków 5-10, tylko nieznacznie zrosłych ze sobą i ustawionych w jednym kręgu wokół stożkowatego dna kwiatowego. Owoce w typie jagody, podłużne, ścieśnione; jednonasienne rozłupki osłonięte powiększonymi, mięsistymi listkami okwiatu są silnie trujące, początkowo zielonkawe, później czarne. Siedlisko: Na wzgórzach, w gąszczach, zakrzewieniach i nad brzegami rzek. Przeważnie na miejscach suchych i na podłożu wapiennym. Od niżu do 900 m n.p.m. Rozmieszczenie: W zachodniej części obszaru śródziemnomorskiego. Od Maroka poprzez Półwysep Iberyjski do Włoch i krajów bałkańskich. Bardzo szeroko rozpowszechniony w okolicach Nicei, w Ligurii, w Apeninach koło Parmy i we Friaul. kosze świąteczne